.....................................
سماق ، سین ِ حسرت است
- که کم نداشته ایم -
پس
سبزه زار را با نگاهت بیاور ،
- با آن سکه ی ماه
در چشمان روشنت -
.
سیب ِ گلوت هم که
یادگار ِ مادرت - حوّا -
و ماهی قرمزی که می تپد امسال
در تُنگ ِ ترد ِ بلوغت ،
من اما دلم را می گذارم
که همچون سیر و سرکه می جوشد
برایت
بگذار سین آخر
- چون همیشه -
سلامتی توباشد
سال نوت مبارک دخترم.
.......................................
خاکستر شد
آتش ِ افروخته در سینه ام ،
بی آنکه
زردروی عاشقی
طلب ِ سرخی بنماید از آن....!
..................
دو دهلیز
و
دو بطن
اینست چهارپاره ی من
برای تو...!
....................
یک اتاق و
سیگار و شعر و
خلوت ِ دنجی ؛
گنج !
دستی
به زیر چانه دارم و
رنجی
در آرَنج...!
...................
همه چیز مهیاست :
- یک جاده و تصویری گنگ
- یک بوم ِ میخ شده
بر چارچوب ِ ترد ِ تنهایی
- و رنگهای
خاکستری و
بنفش و
زرد ؛
می خواهم رنج بکشم....!
...................................
احساس یائسه بودن می کنم
از اینهمه
بی قاعدگی ...!
.................................
تو
اتفاق ِ سیبی بودی
که افتاد ؛
و من
جاذبه ای دیگر را کشف کردم..!
...........................
مویز ِ اشک را ؛ من غوره ی غم
و خاکستــر شـوم در کـوره ی غم
بـرای شــادی روحـــم بخــوانیـــــــــد
دوبار از حمد ِ عشق و سوره ی غم
.....................
مرد ، درد ، زرد ، طرد
زن ، من ، ظن ، تن
اینقده نگو :
- احساساتت قلمبه شده!
آخه بی انصاف!
این قلمبه
قلبمه ..!
