ساعت ٧:٥۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱/٢۸  کلمات کلیدی:

                     ......................

 

                       چشم بسته

                      لب می سپارم

                     به غيب گفتن‌ ِ

                       بوسه هات......!!!!


 
 
ساعت ٢:٤٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱/٢٥  کلمات کلیدی:

                  .....................

 

                          دل

                   به گِـل نشست

                       وقتی

            در آغوشت پهلو گرفتم......!!

 

 


 
از : زهرا باقری شاد
ساعت ۳:٠٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱/٢٢  کلمات کلیدی:

                               

                      کار عشق من و شما آقا ! ديگر از ژست عاشقانه گذشت

                      ديگر از اضطراب و همهمه و هيجــانات کودکانه گـذشـت

 

                      ديگر از پـلـه ها که می گـذريد ؛ مثـل آهو  دلـم نمی لـرزد

                    با خودم زيرلب نمی گويم : به ! چه زيبا وشاعرانه گذشت

 

                     فـقـط آرام خـيـره می مـانـم بـه مـسـيـر پـيـاده رفـتـنـتـان

                    مـثـل اينکه نسـيـم آرامـی آمـد ؛ از پشت بـام خانه گذشت

 

                    مثل اينکه کنـار هم بوديم : چشم در چشم و سايه در سايه

                   در خيابان خلوتی که  فقط می شد ازآن به اين بهانه گذشت

 

                   کـار عـشق مـن و شمــا آقـا ! مثـل گـنجشـکهـای سرگردان

                  ديگر از مرغ خانگی شدن و قفس تـنگ و آب و دانه گذشت

 

                بـا خـودم زيـر لب نمی گويم : آخر قصه مان چه خواهـد شد!

               فـرض کـن اتـفـاق زيـبـايی از سـرم مـثـل يک نشـانه گذشـت

 

                 اين غزل هم دوباره مال شما ؛ درد دلهای دختری که چه خوب

               در سکـوت قـشنگ عـشق شـما از هياهـوی اين زمانه گذشـت

 

              دخـتـــری کـه تـمــام ايـن مـدت هـمـه افـتـخـارش ايـن بــوده :

            کـه شـبـيــه پــرنـده ای شــد و از انتـظارات دختــرانه گذشت.


 
 
ساعت ۱٢:٤٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱/۱٩  کلمات کلیدی:

         

                        .................

 

            کفر ِ با تو بودن است

                   که

                  کيفورم   می کند....!


 
اين پست ؛ دربست تقديم به آدمک !!!!! *
ساعت ۱٠:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٤/۱/۱٧  کلمات کلیدی:

....................

 

               چرا دَواخور نباشم

                   وقتی

            جانبی ترين عارضه اش

                 تو هستی..!!؟؟؟

         

        ا ستارت نمی زنم ؛ کمی هُـل لطفا ً

        ا سقاط شدم ؛ به من نزن زُل لطفا ً

        يک روز برای خود يَلی بودم ...پس

  .....دستی برسان ؛ دو پيک الکل لطفا ً

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

* ربط خاصی بين اين نوشته ها نيست خيلی بی غرض به آدمک تقديم شده ..همين! 


 
 
ساعت ٦:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱/۱٤  کلمات کلیدی:

۱- سلام و عرض تبريک و کلی آرزوهای رنگی برای همتون

۲- سفر خيلی خيلی خوبی بود .  جاتون خالی ؛  مخصوصا خونهء فری اينا .

۳- دست محسن درست ! به خودش هم گفتم اينقدر صميمی نوشتی که دلم نمياد به روز کنم ....خدا کنه همونی باشم که نوشته............

 

.........................

 

عينکش

      ته استکانی

و من

     مست از نگاهش........!

 


 
ميرزای آرش دو ساله شد ...
ساعت ٥:٥۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٤/۱/٩  کلمات کلیدی:


 

کرگدن :

سلام و خيلی چاهکريم

عرض شود که وبلاگ ميرزا قلمدون امروز دو ساله می شه و چون خودش  رفته مسافرت از من خواسته يعنی به من امر کرده و افتخار داده که وبلاگشو نهم فروردين به روز کنم ( به چه کسی هم گفته و اعتماد کرده !!! ) اما چون من از ديروز تا همين الان فقط دو ساعت خوابيدم و اصلا خونه نبودم و دارم می ميرم از خستگی اومدم که فعلا همينو بنويسم تا به قولم عمل کرده باشم ... اما قول ؛ که فردا مفصّل و عين بچهء آدم ( که اين دوّميه رو بعيد می دونم !!! ) اينجا رو به روز کنم ...

پس ... تا فردا .

 ************************************************

خب !! امروز فردای دیروزه و من سر قرارم اومدم !!

راستش حس جالبیه تو وبلاگ دوستان نوشتن !! یاد بچگی هام می افتم که وقتی یکی از فک و فامیل یا همسایه ها می رفت مسافرت و خونه شو می سپرد به ما بابا کلیدو می داد که من شبو بخوابم یه حسی شبیه حس الانم داشتم که دارم اینجا می نویسم !! دوس داشتم به همهء سوراخ سمبه های خونهه سرک بکشم خدایی نکرده نه واسه برداشتن یا جابجا کردن چیزی ... ولی خیلی جالبه ... مثل کشف یه سرزمین ناشناخته س ... و البته خیلی باید احتیاط کرد که صد البته من نمی کنم !!! اگه نگرفتید بی خیال !! چون خودمم نفهمیدم چی گفتم !!!

میرزا قلمدون وبلاگستان خیلی وقته که برای من دیگه میرزا نیست ... آرشه ... آرش ... راست و حسینیش یادمه اون اوائل زیاد از آرش خوشم نمی اومد !! نه از نوشته هاش نه از کامنتاش نه از خودش !! اما الان ... بی تعارف و لوس بازی الان آرش یکی از عزیز ترین دوستانیه که تو دنیای مجازی دارم ... نوشته هاش یه تغییر کلی کرده بعد از مسابقهء بالی برای پرواز و فقط طرح می زنه ... هر چند هنوزم طرحاشو زیاد دوس ندارم ( دروغ چرا تا مرگ آ آ آ !!! ) یعنی معتقدم گر چه استعداد طرح گفتن داره اما اگه قضیه براش جدیه باید بیشتر کار کنه ... بیشتر بخونه ... بیشتر بنویسه ... بیشتر پاره کنه ( البته نوشته هاشو !!! ) ... طرح به نظر من باید یه کشف باشه ... یه نگاه تازه یه زاویه تازه و نو که کسی ندیده ... البته ظرف این یک سال طرح هایی هم داشته که خیلی حال کردم و لذت بردم اما تعدادشون کم بوده و امیدوارم روزی برسه که هر طرح آرش یه کشف بزرگ و زیبا باشه و یه گوشهء تاریک ذهن رو روشن کنه و یه جای خالی رو پر کنه و لبریز ...

تو این یک سال و اندی روز به روز بیشتر با آرش رفیق شدم و بیشتر همدیگه رو شناختیم ... هیچوقت یادم نمی ره که وقتی که برای اولین بار دیدمش چقدر از تصوراتم دور بود چیزی که دیدم ... یه مرد آروم و مودب و دوست داشتنی ... یه جنتلمن واقعی اما فوق العاده خاکی و خودمونی ... که با اون میرزای حاضر جواب و پر روی کامنتها و مسنجر زمین تا آسمون فاصله داشت ... و اونجا شروع ارادت من بود به این بد مشهدی عزیز !!! و شروع ساعتها حرف زدن و درد دل کردن و چیز یاد گرفتن ... الان دیگه طوری شده که هر وقت حالم خوش نباشه و خراب و قاطی باشم بدون اجازه گرفتن سرش خراب می شم و اونم با بزرگواری تمام ساعتها می شینه و گوش می ده و برام حرف می زنه ... و خداوکیلی نشده تا حالا که باهاش حرف بزنم و حالم بهتر نشه ... و از این بابت خیلی مدیونشم و ممنون دارش .

همین آدمی که وقتی کامنتاشو می خونی فکر می کنی و مطمئنی که مسخره تر و دلقک تر از اون خدا نیافریده وقتی شروع می کنه به جدی حرف زدن و حرف جدی زدن آدمو محو خودش می کنه ... وقتی برادرانه و نه کشیش مابانه نصیحتت می کنه ... وقتی از عشق بزرگش به همسرش می گه ... وقتی از تارای گلش حرف می زنه که تمام زندگیشونه ... وقتی از بزرگی مسئولیتش در برابر آیندهء دخترش می گه ... وقتی از تجربه های تلخ و شیرین زندگیش بی دریغ و بزرگوارانه و با حوصله برات می گه ... وقتی مسائل بزرگ غیر زمینی رو روی زمین برات باز می کنه ... وقتی دلش واسه گریه های بی بهانهء کودکیش تنگ می شه ... وقتی مرتب حال بچه هایی رو که میزون نیستن می پرسه ... وقتی بخاطر اینکه تو رو به هم نریزه ماسک مسخره بازی می زنه روی غم چهره ش ... وقتی ...

هیچوقت حرفایی که راجع به مسئولیت وحشتناک بزرگش در برابر آیندهء دخترش می زد و حالت چهره ش رو وقتی که اون حرفا رو می زد فراموش نمی کنم ... اگه همهء پدر مادرا انقدر .... اعتراف می کنم که به تارا حسودیم شد خیلی !!!

نگاه به شوخی هایی که تو کامنت دونیهای مختلف باهاش می کنم نکنید ... من آرش رو برادر بزرگتر خودم می دونم و برای خودش و خونوادهء محترم و عزیزش آرزوی سلامت و خوشبختی دارم ... همین .

حیف که طیب نیست ... رفته اردو موبایلم نبرده که نشه پیداش کرد ... دوست داشتم اونم راجع به میرزا بنویسه ...

راستی دیروز که جاتون خالی با بچه ها داشتیم از کوه بر می گشتیم وقتی قضیه تولد وبلاگ میرزا و مسافرتش و ... رو گفتم فری یه طرح داد که بزنم و تقدیمش کرد به آرش به مناسبت دومین سالگرد تولد وبلاگش :

بیم از هبوط نیست

که ما را طلسم سیب

از بوی تند توطئه غافل نمی کند .

 

می دونم که خوب نبود نوشته م و در شان این باقالی دوست داشتنی !!! نبود اما اینم می دونم که به بزرگی خودش می بخشه که سیستم وبلاگشو به هم ریختم ... اصلا به من چه !! خودش خواسته دندش نرم !!! از مخاطبا و خواننده های وبلاگ میرزا هم عذرخواهی می کنم .

واسه حسن ختامم اون رباعيی رو که تو بزم رباعی کامنت دونی فری واسه آرش گفته بودم می نويسم براتون :

ميرزاست بله ولی عزيزش نکنيد

از شدت تحويل مريضش نکنيد

گر چه کچل است مثل من اما خب

آرش نفس من است چيزش نکنيد !!!

 

 

فدای همه ... تا بعد .